De bouwer en geestelijke vader van het Huis op de Berg…

In de tijd dat de sneeuwklokjes nog bloeiden, de wilde Primula’s hun gele kopjes al boven de aarde uitstaken en de knoppen van de bomen op openbarsten stonden, is op 18 maart 2016 mijn lieve vader Dick Veldhorst gestorven. Hij is de geestelijke vader van het ‘boerderijtje’ zoals hij het ‘Huis op de Berg’ altijd noemde.

IMG_2801                                IMG_2780

In 1964 kochten mijn moeder en vader het oude vakwerkhuisje op de Keutenberg, waarachter de brandnetels zo hoog waren dat we niet wisten hoeveel grond er achter en naast het huisje was…

t Huisje stortte in en mijn vader bouwde als enige architect ‘…bij leven een monument…’, zoals hij zelf zei. Hij moest t precies zo maken als de monumentenzorg ’t goed vond. Het vakwerk moest terug komen. Mijn vader zit in de oranje ligstoel even uit te puffen in wat de brokstukken van de oude stal waren. Op die plaats is nu de achterkamer van waaruit je een prachtig uitzicht hebt.

Van binnen moest t natuurlijk ook in stijl opgebouwd worden. In de zomer van 1968 was ’t huis, zoals t nu is, klaar.

Je ziet op de foto hierboven mijn vader, die met Kerst stralend met een Engelse Plumpudding aan komt lopen voor ons toetje. Boven zijn hoofd zie je de balken van het plafond.

S5000831                    S5000832

Hierboven mijn vader in 2009 als 86 jarige in de deuropening van het huis met de spreuk boven de deur: ‘Sjlieven Hier, saegen alle luuj die hie in en oet gunt…’ (Lieve Heer zegen alle mensen die hier naar binnen en naar buiten gaan). Mijn vader was een gezegend man, die intens kon genieten zoals je hierboven ziet. Na de lunch op het terras bij de tuindeuren was ’t heerlijk om even een ‘after-lunch-nap’ te doen…

Tot zijn 77e heeft mijn vader heel veel geklust in en om het huis. Hij liep als 76 jarige nog over de nok van het dak om pannen te vervangen…

Hij schilderde de witte voorgevel, staande op een ladder met een touw om zijn middel gebonden. Hij had een ontoombare energie en liefde voor dit huis en de tuin erom heen. Ook liefde voor de mensen op de Keutenberg en de rijke natuur.

Guido en ik namen in 2001 ‘het stokje over’ van hem en bouwen en klussen nu voort op alles wat mijn vader tot stand heeft gebracht.

Wanneer ik in het Huis op de Berg ben, is mijn vader daar overal aanwezig door alle prachtige oplossingen die hij bedacht heeft en alles wat hij zo vol liefde samen met mijn moeder verzameld heeft, zoals de fantastisch fijne houtkachel, de Makkumse tegeltjes rond de open haard met allemaal muzikanten erop. Het wasrek boven de keukenkachel, het rooster boven de gaskachel in de kamer waardoor de bovenverdieping ook verwarmd wordt…

Ode aan mijn vader!