Maandelijks archief: juli 2019

uitzicht en doorkijkjes snoeien…

In het midzomer weekend heeft onze zoon Chris uitzicht en doorkijkjes gesnoeid. Hierboven zie je ‘het gat in de heg’ dat hij snoeide zodat we uit kunnen kijken naar dat wat ‘achter de tuin’ is…We zien nu ook het schapen-geiten-weitje naast ons, waar datzelfde weekend een piepklein geitje geboren werd dat we nu door het gat konden zien.

En hier zie je opeens het weggetje naar de Sousberg aan de overkant.

Chris snoeide de onderste Taxustakken weg, waardoor ook hier uitzicht kwam.

Deze Taxusboom is trouwens niet zomaar een boom. Nee, ruim 2000 jaar geleden waren er al veel Taxusbomen in Zuid Limburg.

Het Keltische volk de Eburonen, woonden in die tijd op en rond de Keutenberg.

Eburone betekent ‘Taxusbesje’. De mensen van het Eburonen volk droegen altijd een paar zwaar giftige Taxusbesjes bij zich omdat ze liever dood gingen dan in handen te vallen van een vijandig volk. Maar goed, dit ter zijde.

Hieronder zie je het uitzicht als je recht voor je uitkijkt met het huis achter je. Het uitzicht dat je vanuit het huis ook hebt. Vaak grazen er Galloway runderen met hun kalfjes op de weilanden aan de overkant.

De zonsondergang zagen Guido en ik vanaf het terras achterin de tuin, waar we na gedane arbeid zaten te genieten. Ervoor zie je Bosrank (Wilde Clematis). Er waren vuurvliegjes, zoals ieder jaar weer eind juni/begin juli, wanneer het een warme dag is geweest. ’t Leken kleine elfjes die daar rond vlogen.

Onze uitkijkpost voor nog meer natuurbeleving…

   

Het grote raam waardoor je over de tuin en de heuvels aan de overkant kijkt, is vernieuwd.

Hoe mooi het oude raam met de kleine raampjes onderverdeling ook was… Mijn moeder vond altijd dat de kleine raampjes allemaal kleine schilderijtjes in lijstjes waren.

Mijn vader had de verhoudingen van hoogte en breedte volgens een bouwkundige idee gemaakt waardoor alle kleine raampjes een ‘optisch vierkant’ waren…

En toch kozen Guido en ik ervoor om er 3 grote ramen van te maken. Geen onderverdeling meer in kleine raampjes, zoals t 50 jaar was.

We genieten nu van het uitzicht zonder tegen een ‘balkje’ aan te kijken.

’t Lijkt net alsof de natuur nog meer binnen kan komen door die grote ramen.

En wat heerlijk is, is dat t HR+ glas is. Dubbel glas. Geen voorzetramen meer. ’t Scheelt behoorlijk in de warmte en het tocht niet meer…

Hieronder een foto van buiten naar binnen waarin ik mezelf en het uitzicht achter me zie terwijl ik op de driehoekige schaduw van het huis sta. En ernaast een foto van het leven dat zich achter het raam afspeelt wanneer het buiten koud is, maar wel heel mooi…